Piet is vierennegentig, Corrie zeventig jaar zijn vrouw. Op een nacht in januari verandert alles: één indicatie, en hun huwelijk wordt door het zorgsysteem uit elkaar getrokken. Piet blijft achter bij een lege stoel aan het ontbijt. Corrie verhuist naar een verpleeghuis dat zij niet als thuis herkent. Aan de hand van hun verhaal onderzoekt Koos Dirkse — veertig jaar werkzaam in de Nederlandse gezondheidszorg — waarom wij accepteren dat oude echtparen aan het einde van hun leven gescheiden worden, terwijl gezinshereniging elders vanzelfsprekend is. Tot zorg ons scheidt volgt Piet en Corrie door scheiding en eenzaamheid, reist terug naar het ontstaan van het zorgsysteem, en laat zien dat het ook anders kan. Het boek eindigt met een oproep: samen oud worden met wie je liefhebt, is geen gunst, maar een vorm van zorg. Voor iedereen die ouder wordt, van een ouder houdt, of in de zorg werkt.