Joost Broere (1964-2025) uit Rotterdam was de beste niet-dichtende dichter die er bestaat. Althans, dat vindt zijn vriend John Schoorl die de niet-gedichten van Joost Broere heeft opgeraapt en achter elkaar heeft gezet. Dat gebeurde voor het eerst in 2025 met zijn debuutbundel Geborduurde Poëzie. Ook de nieuwe verzameling niet-gedichten, Uitgeborduurd, kunnen ready mades worden genoemd, in de traditie van Jules Deelder en C.B. Vaandrager. Schoorl stelde deze bundel samen aan de hand van opgesnorde en bewaarde brieven, kaarten, apps, mails en sms’jes. Broere overleed in juni 2025 op 61-jarige leeftijd. Uit het voorwoord van Uitgeborduurd door John Schoorl: Omdat Joost Broere (1964-2025) in de hospice lag – ­hospice De Liefde in Rotterdam-Zuid – wilde niet zeggen dat hij zich gedroeg als iemand die in een hospice lag. Hij zat er buiten op het terras een pretsigaretje te roken, las een boek, hield zijn Spotify-playlist Grill Master en al die andere talloze playlisten op orde, en luisterde ’s nachts naar de door een prachtige Engelse stem voorgedragen dagboeken van Amerikaanse Pulitzer-prijswinnaar Ernie Pyle (1900-1945). Voorts stortte hij zich op het in elkaar friemelen van oorlogstuig en die naar waarheidsgetrouw beschilderen met een marter-haren penseel. Ook mocht hij graag digitaal shoppen, hetgeen betekende dat hij een Beatle-achtige Friese schipperspet kocht, Deense sjaals en overhemden, een horloge populair bij Duitse piloten, prachtige linnen broeken en een uniek hawaii-overhemd dat hij als laatste zou dragen – in de met een octopus beschilderde kist.  Alles onder het motto, ‘Voel je klote/maar dan wel/ in een mooie pantalon.’